S  T  O  N  E  A  G  E  I  M  A  G  E  S

S T O N E A G E I M A G E S

SNARKY PUPPY – TIVOLI – REPRISE

MUZIEKPosted by stoneageimages Sun, November 22, 2015 23:14:26

Jaren geleden was ik met mijn zus bij een optreden van Jules Deelder in Rotterdam, waar anders? Ik heb zelden van mijn leven zo gelachen. Letterlijk tranen met tuiten tot ik naar lucht moest happen. Deelder’s show werd een jaar later door de VARA op de televisie uitgezonden en ik verheugde mij op een ‘encore’. Ik begreep totaal niet dat ik een jaar eerder daar in die zaal bijna het leven had gelaten. Het was te lang geleden en de sfeer van het jaar daarvoor kon ik niet meer terughalen.

Het is het effect van de ‘live’ ervaring dat niet te vangen en weer te geven is via opgenomen beeld en geluid. De chemie van een publiek én interactie met de artiest hangt in de lucht en kun je gewoon niet vastleggen. Ik had mij voorgenomen in het stukje over Snarky Puppy in Tivoli dat nog te benadrukken. Vergeten. Want die ervaring van de bewuste avond moet ik natuurlijk ontberen. Gelukkig zijn er kritische lezers en vriend H. wees mij op de fantastische sfeer tijdens het concert en de ‘reis’ in muziek waarbij zij het publiek meenamen. Tivoli zit bij mijn vrienden nog vers in het hoofd natuurlijk en na een paar weken al zo’n schitterende CD voorgeschoteld te krijgen is natuurlijk uniek en dan kan je die sfeer in je hoofd makkelijk weer oproepen. Als je er niet geweest bent en op de bank zit te luisteren mis je een stuk van die chemie. Mijn 'review' is dan natuurlijk anders dan voor degenen die er bij waren. Geen nieuws natuurlijk, maar wel belangrijk om nog even te noemen.

Er was een tweede opmerking van H. die ik belangrijker vind en de reden dat ik dit stukje als aanvulling plaats. De gehele gepubliceerde SP Live-reeks 2015 is volledig onbewerkt. Elk concert is een 100% weergave van de bewuste avond. Geen ‘cuts’, geen ‘edits’, helemaal niets. Ik weet dat Grateful Dead decennia lang al haar concerten liet opnemen én het meeste daarvan 'unedited' liet publiceren (o.a. door fans maar ook van soundboard). Daar moet je als muzikant en band inderdaad ballen voor hebben. Het resulteert in een ongefilterde muzikale ervaring van het hele concert, ook op de bank. De Snarky audiokwaliteit is natuurlijk wel even wat anders dan van 'The Dead', maar het gaat even om het idee. Het neemt allemaal niet weg dat Snarky Puppy een live-ervaring is die je pas ten volle kan appreciëren in de concertzaal. Dat heb ik zelf natuurlijk al tweemaal mogen ervaren.

Ik heb nog even gezocht naar een ‘Sylva’ versie in de live-reeks. Die is er niet. Ik vind geen enkel Sylva-nummer terug. Dat is artistiek gezien ook misschien beter, gezien het ‘suite’ karakter van Sylva. Het commentaar van Michael League op de SP website bij elk gepubliceerd concert geeft heel aardig aan hoe zij, per avond, het publiek, de chemie, de akoestiek en hun eigen prestaties hebben ervaren. Het is duidelijk dat, bijvoorbeeld, Schotten een totaal ander effect hebben op de band en de muziek dan Zwitsers. Interessant.

Ik denk ‘The Ritz’ aan te schaffen. Opgenomen op 2 oktober jl. in Manchester en een favoriete avond van League. Dit concert heeft een grotendeels andere samenstelling van songs dan Tivoli. Ik ben benieuwd.