S  T  O  N  E  A  G  E  I  M  A  G  E  S

S T O N E A G E I M A G E S

DAVID BOWIE – 10 JANUARI 2016 – R.I.P.

MUZIEKPosted by stoneageimages Mon, January 11, 2016 22:28:13

Op 8 januari 2016 zag 'Blackstar', David Bowie's nieuwste album, officieel het levenslicht. Het was de datum van David's 69e verjaardag. Twee dagen later, op 10 januari, overleed David Bowie na een langdurige gevecht tegen kanker. Hij wist natuurlijk dat het einde zou komen en had daar met de release wellicht ook rekening mee gehouden. De wereld reageerde vandaag, toen het nieuws bekend werd, totaal geschokt. Dat Bowie zo ernstig ziek was wist bijna niemand.

Ik heb vandaag Blackstar aangeschaft en ik vind het werkelijk een fantastisch en totaal origineel album. Misschien wel zijn beste ooit. De sfeer is donker en, met de wetenschap dat Bowie er niet meer is, helaas geen vrolijk werk. De teksten zijn vaak onbegrijpelijk, maar het is duidelijk dat Bowie weet dat de klok onverdroten doortikt en het einde nadert. Het beeldmateriaal bij Blackstar spreekt boekdelen.

Bowie trok niet altijd mijn muzikale kaart. Zijn oeuvre ging alle kanten op en maar soms de mijne. De LP’s ‘Low’ en ‘Heroes’ staan prominent in mijn platenkast, naast ‘Let’s Dance’en nog een paar. Blackstar staat vanaf vandaag ook prominent in dat compacte rijtje te 'stralen'...

Iedereen herinnert David Bowie natuurlijk als de artiest die zich zelf vele malen opnieuw uitvond, een kameleon in Brits aristocratische verpakking. Afgezien daarvan herinner ik mij Bowie ook van bijzondere films als het prachtige ‘The Hunger’ met Catherine Deneuve en natuurlijk ‘Merry Christmas, Mr. Lawrence’. Een heftige film en destijds zeer populair. Ook in de hoedanigheid van acteur wist hij de aandacht op zich te vestigen. Een man met ongelofelijk veel gezichten en talenten.

Ik ben van de generatie die met Bowie is opgegroeid. Hij was altijd wel ergens in de één of andere gedaante op de achtergrond aanwezig. Voor mij persoonlijk niet altijd heel nadrukkelijk. Ik heb hem ook nooit live mogen zien spelen. Mijn vrouw J. wel en ze dook vandaag van de zolder onderstaande foto’s op. Ze zijn genomen in 1978 tijdens een concert van Bowie in de Ahoy in Rotterdam. De fotograaf is ‘John’. Zijn achternaam weet ze niet meer. Unieke platen.

Ik schrok oprecht toen ik de ‘app’ zag van vriend R. vanochtend vroeg. Het is niet alleen de tragiek dat zo’n talentvol en uniek talent ons ontvalt, maar ook die van een verloren jeugd. Een jeugd, ik heb het vaker aangehaald, die in vele opzichten uniek was. Niet alleen voor mij, voor ons, maar voor een hele generatie. David Bowie was een symbool van die tijd en veroorzaakt met zijn dood een wereldwijde pijn die een hele generatie voelt. De melancholie van een stortvloed aan mooie herinneringen. Geen nostalgie, want dat heeft geen koesterend randje. Ik zag vandaag in het nieuws een kort item van de Bowie tentoonstelling in het Groninger Museum. Treurige gezichten van vijftigers en zestigers en sommigen konden hun tranen niet bedwingen. Ik moest ook een brok wegslikken …