S  T  O  N  E  A  G  E  I  M  A  G  E  S

S T O N E A G E I M A G E S

BILL LAURANCE PROJECT – PARADOX, TILBURG

MUZIEKPosted by stoneageimages Thu, May 14, 2015 12:56:38

Lichte paniek! We krijgen een mail van D. dat Bill Laurance komende week optreedt in Nederland. Het is de pianist van Snarky Puppy met zijn ‘Project’. Het Project bestaat uit Bill Laurance op toetsen, Michael League op bas, (frontman van Snarky), Robert ‘Sput Searight, (virtuoze drummer van Snarky) en een kleine afvaardiging van het Metropole orkest. We zijn net bij Snarky geweest. Is dat niet een beetje dubbelop? Bovendien wordt het wel lastig met de weekplanning in verband met van alles en nog wat. Even op internet gekeken. Mmm… toch wel weer wat anders dan Snarky. Ik noem het voorzichtig bij Stijn. Dan is er geen houden meer aan… We zullen en moeten daar naar toe. Welke keuzes zijn er? Paradiso? Ik ben geen sardientje. Tivoli? Stijn moet die avond zelf piano spelen. Dan blijft alleen ‘Paradox’ in Tilburg over. Nooit van gehoord en ook nooit echt in Tilburg geweest. Maakt niet uit. Voor 36 euri quality time tussen vader en zoon mét mooie muziek wil ik wel wat kilometers maken! De andere vrienden haken af vanwege de lastige planning. Gisteravond dus samen in de auto richting het zuiden.

Dat klinkt heel relaxed, maar het autorijden vandaag (woon-werk-woon-Tilburg-woon) ging niet helemaal soepeltjes. Wegwerkzaamheden, afsluitingen, files en al met al zes uur in de auto gezeten! Maar het was de moeite waard! Bent u wel eens in Tilburg geweest? Vreemd oord. Geen kop of staart aan. Buitenwijken met woonkazernes, merkwaardige stadsvernieuwing, een torenflat met 600 verdiepingen (bij wijze van spreken), historische en lelijke nieuwbouw én 100.000 kroegen. We zijn in Brabant tenslotte. De ‘Paradox’ in het centrum is een soort jeugdsociëteit zoals je ze vroeger hier veel zag. De ‘jeugd’ is inmiddels vet in de zestig en ze roken er zelfs nog zware shag, haha. Maar, eerlijk is eerlijk, de Paradox is wel een podium voor moderne en eigentijdse muziek. Het donkere zaaltje lijkt op ‘So What’ in Gouda (bekend bij velen) maar misschien zelfs iets kleiner en heel wat anders dan de Schouwburg in Rotterdam. Er zaten al wat mensen op stoeltjes. Er waren nog twee barkrukken vrij aan een hoge tafel die wij gelijk innamen. Het bleek de beste plaats van de avond. Lekker zitten en vlak bij het podium met uitzicht over het publiek, beter kon het niet. De zaal liep uiteindelijk vol met hetzelfde gevarieerde publiek als bij Snarky. Jong en oud, dames en heren, maar wel allemaal van kaukasische afkomst, maar dat zal wel door Tilburg komen. Iets na negenen verschenen de musici uit de catacomben. De artiesten namen hun plaats in. Het ‘strijkje’ bestond uit twee violistes, een celliste en een hoornspeelster. Dames dus allemaal. Spannend.

Bill Laurance opent de set met een stukje piano. Het doet pijn aan mijn oren (en van Stijn). ‘Shit, de akoestiek is hel’. Maar al na enkele minuten klinkt het uitstekend. Er zit een hele goede sound engineer achter ons. Knap! De solo gaat over in een Snarky-achtige stijl. Wauw! We kijken elkaar veel betekenend aan, we zitten wéér bij een top-optreden!

De angst dat het strijkje misschien te veel zoetigheid aan de muziek zou toevoegen was niet terecht. Eigenlijk was het hele optreden een mooie mix van Snarky-achtige groove en rustige, soms swingende, kamer-jazz. De drie mannen deden hun virtuoze ding en de dames begeleidden gepast en soms zeer funky. Heel goed gedaan! Michael League vervulde met zijn vrolijke gekke bekken een dirigentenrol: knikje hier, grimasje daar en zo ontstond een hechte live samenwerking. Tussen de nummers door vertelde Bill, uit Londen, wat over de songs en waar en hoe ze tot stand kwamen. Meestal op luchthavens want hun tour met Snarky Puppy duurt nu al twee jaar! Nummers die mij opvielen waren o.a. ‘December in New York’, ‘Denmark Hill’ en ‘Gold Coast’. Dat laatste nummer staat ook op Bill’s laatste CD ‘Flint’. We hadden weer een topavond. Lekker zitten, biertje voor ons neus en genieten maar weer.

Op de terugweg naar huis was het rustig en we hebben nog eenmaal ‘Sylva’ op topvolume gedraaid. Bizarre ervaring. Die waanzinnige muziek terwijl er buiten een dynamisch lichtspel voorbij trekt. Wel eens met 100 dB+ muziek midden in de nacht over de Brienenoordbrug gereden?

De laatste tonen stierven weg toen we voor de deur stonden. Mooie timing. Overigens komt Snarky 16 oktober weer naar Nederland. Dat hondje kost ons wel geld…