S  T  O  N  E  A  G  E  I  M  A  G  E  S

S T O N E A G E I M A G E S

DAVID, JIMMY, NEIL & PONO

WEBLOGPosted by stoneageimages Mon, March 16, 2015 22:33:30

Gisteren zat ik even naar de Tonight Show te kijken. Die Jimmy Fallon is een talentvolle en leuke vent, maar hij legt het toch echt af tegen David Letterman en zijn absurde ‘Late Show’. David was af en toe te zien op de Nederlandse TV maar echt aanslaan deed het programma nooit. Letterman scheidt er dit jaar trouwens mee uit. Ik keek regelmatig op andere zenders of op internet en ik lachte mij vaak blauw. David nam zichzelf, zijn gasten en zijn hele show nooit serieus. Niet iedereen had dat in de gaten geloof ik. Met zijn absurdistische humor was hij op zijn best als hij zijn gasten in totale verwarring bracht. Een absoluut hoogtepunt is de aflevering met Paris Hilton uit 2007 die hij volledig in de zeik neemt. Paris heeft net een paar dagen gevangenis achter de rug vanwege rijden onder invloed. Ze had met de regie afgesproken dat David het hier niet over zou hebben, maar over haar nieuwe parfummetje. Kijk zelf maar, hahaha.

Even terug naar Jimmy. Die Tonight Show is meestal erg flauw, erg Amerikaans, maar bij gebrek aan beter staat het wel eens op. Gisteren, de originele aflevering was van een maand terug of zo, kondigt Jimmy Fallon Neil Young aan. Ik zat gelijk op het puntje van mijn stoel. Er volgt een prachtige versie van ‘Old Man’. Maar… verdomd, het is Jimmy Fallon die zingt! Hij is als Neil verkleed imiteert zijn zang. Heel knap! Halverwege komt de echte Neil, identiek gekleed, er ook bij en samen zingen ze het lied uit. Briljant.

Het optreden van Neil was een onderdeel van zijn goodwill en promotie actie voor zijn ‘Pono’ speler. De Pono is een nieuwe portable muziekspeler, Neil’s High End project om muziek nog mooier weer te geven dan een CD! Neil maakt zich nogal druk om de kwaliteitsval van digitale muziek en met name de ‘meer dan inferieure kwaliteit’ van downloads zoals iTunes die biedt. Haha, die Neil.

De Pono heeft de vorm van een Toblerone tablet en kan 24-bits /192 kilohertz (kHz) audio spelen. Dat is meer dan de 16-bits 44,1 kHz audio van een standaard CD. De muziek van genoemde kwaliteit mag je van de Pono website downloaden voor ongeveer 1,5 tot 2 keer de prijs van een iTunes download. Klinkt allemaal prachtig, ware het niet dat geen mens het verschil kan horen. In studio’s wordt blijkbaar op 24 bit audio opgenomen, ‘just to be sure’. Daarna wordt de CD gemaakt op 16 bits omdat het menselijk oor het verschil niet kan waarnemen. Sowieso hoort 95% (of meer) van de mensen al geen verschil tussen 320 Kbps MP3, AAC of CD, dus, ‘what the heck’. Maar wat mij het meest verbaasd is dat een man van 70 jaar zich zo druk maakt om deze materie terwijl hij misschien de helft nog hoort van iemand die half zo oud is. Ook opmerkelijk is dat veel journalisten kritisch zijn over de Pono, maar het wel eens zijn dat het tijd wordt om weer aandacht te vragen voor kwaliteitsaudio. Ze vinden dat het tegenwoordig huilen met de pet op is met waar ‘men’ tegenwoordig naar luistert. Ik zal die journalisten wat verklappen: ‘men’ luistert niet meer naar audio zoals wij (de 50 plussers zal ik maar zeggen) dat deden of die marginale groep liefhebbers. ‘Men’ is grotendeels de jeugd en die luistert uitsluitend via hun oortjes of headphones naar streaming media of MP3. Punt. De audiokwaliteit wordt dus bepaald door het bronmateriaal én de oortjes of headphones. Als dat allemaal in orde is, dan heb je een geweldige mooie sound zal ik u vertellen en daar heb je echt geen 24/192 voor nodig. Goede downloads en Spotify 320 kbps klinken echt uitstekend, laat u geen oren aannaaien.

O ja, op een iPhone of Android kan je ook FLACS en ALAC zetten. Je kunt gewoon via Apple of Google de players gratis downloaden. Beide zijn lossless formaten dus wat wil je nog meer?

De Pono zal ongetwijfeld prachtig klinken, maar ik geloof niet in het concept. De liefhebbers die het verschil wel (denken te) horen en gelijk een goeie DAC voor een HiFi setje willen hebben moeten hem zeker kopen. Slechter wordt je er niet van, wel armer. De speler kost 340 euro en dat is goed te doen, ware het niet dat je dan niets meer hebt dan een iPod of iets vergelijkbaars. Je moet tenslotte naar de Pono store voor de High End downloads en dat gaat je geld kosten. Ach, het is een mooi initiatief om aandacht te geven aan goede, serieuze muziek én, daar was het Neil om begonnen, goede audiokwaliteit. Daar is niets mis mee. Ik wens Neil vooral heel veel goede zaken.

Hieronder een grappig filmpje. Ik vraag mij af of Neil bereid zou zijn zo’n testje te doen…

Nog wat interessante achtergrond informatie:

De Pono online winkel: https://ponomusic.force.com/
Over de Pono: http://tinyurl.com/lagea5a
Double blind test MP3 vs CD: http://tinyurl.com/o55mz39

Als laatste nog een citaat wat ik op een blog las over lossless, lossy, iTunes, mastering en nog veel meer. Relativerend denk ik:

"Back in the 80's or so I seem to recall reading that the Eurythmics mixed their albums and listened to them on an old cassette player to hear what they sounded like on the equipment their fans might be listening with and adjusted the master accordingly - seemed eminently sensible to me at the time. If the result sounds as the artist intended on the equipment to be used - Job done !!"