S  T  O  N  E  A  G  E  I  M  A  G  E  S

S T O N E A G E I M A G E S

FRANKRIJK - PARIJS – A BIRD'S-EYE VIEW

REIZENPosted by stoneageimages Sun, February 01, 2015 21:52:02

Als ik op het hoogste punt in een stad ben geweest dan beschouw ik die stad eigenlijk pas als gezien en 'in the pocket'. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar ik heb er door de jaren heen toch aardig wat gescoord. Tussen de Transamerica in San Francisco en de Sydney Tower in Australië mocht ik op heel wat van die hoogste bouwwerken staan. Van West naar Oost uiteraard. Andersom vind je er niet zoveel... Ik vind het fantastisch om hoog boven een stad te staan en kan mij eindeloos lang vergapen aan het uitzicht en verlies me in het maken van veel te veel foto’s. Maar het ‘Hoogste Punt der Hoogste Punten’ kan er maar één zijn en dat is, geen discussie mogelijk, de Eiffeltoren. Hét symbool van Parijs werd tussen 1887 en 1889 gebouwd ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1889 en is volgens mij het eerste gebouw wat alleen maar als doel had een monument te zijn én om van het uitzicht te genieten!

Ik ben diverse keren in Parijs geweest en het is mij tot nu toe nooit gelukt de Eiffeltoren op te kunnen. Simpelweg om dat ik er op het verkeerde moment was. Gewoon te druk. Als je dan met vrienden of je vrouw of gezin bent, dan kun je ze niet aandoen om uren en uren in de rij te gaan staan. Je bent bovendien meestal maar een dag of een paar dagen in zo’n stad en dat is dan weer zonde van de tijd. De laatste keer, in 2009, stond er een onafzienbare rij toeristen, gloeiende, gloeiende. Deze week had ik voor mijn werk een bijeenkomst in Parijs. Ons kantoor valt tegenwoordig onder IDF BE&NE (Île-de-France, België en Nederland) en het management zit in Parijs. Mijn baas mag elke maand een keer opdraven en deze week waren mijn collega’s en ondergetekende aan de beurt. Ik besloot er een vrije dag aan vast te knopen met als enig doel, u raadt het al, naar het hoogste platform van de Tour. Niet dus. Precies deze week stond het hoogste platform in de steigers. Niet te geloven toch? Maar er is een mooi alternatief: De ‘Tour Montparnasse’. Het was tot 2009 de hoogste wolkenkrabber van Parijs en Frankrijk. Er staat nu een nog hoger gebouw in ‘La Defense’ (Tour First), maar de locatie is onvergelijkbaar met die van de Montparnasse toren. Deze staat in de gelijknamige wijk zonder dat er ook maar een flat in de buurt het uitzicht in beslag neemt. Bovendien sta je recht tegenover de Eiffeltoren. Met vriend H. was ik in 1983 al eens op deze Tour geweest, maar dat was inmiddels zo lang geleden dat ik besloot dat het een goed alternatief was voor onze smeedijzeren vriend. Op de eerste dag reed ik naar Rotterdam CS (buiten nog even het nieuwe station bekeken) en vandaar met de Thalys in minder dan 3 uur naar Parijs. Met de metro naar het hotel in de Rue de Parma, ingecheckt, bagage afgegeven en, gewapend met mijn Nikon D3200, naar Montparnasse!

De Tour Montparnasse werd, tot ergernis van de omwonenden, gebouwd tussen 1969 en 1973. Het detoneert ook volledig met de relatieve laagbouw en architectuur in de rest van de wijk. Het dak van de Tour is ingericht als uitzichtpunt en ligt 210 meter boven straatniveau. Het gebouw kent 58 verdiepingen, het dakterras is in feit de 59e verdieping. De lift naar de 58e verdieping doet er 37 seconden over. De lift van ons kantoor in Hoofddorp naar de 5e verdieping doet er 25 seconden over, haha. Het uitzicht vanaf het dak over Parijs is 360 graden rondom en werkelijk fenomenaal. Het beneemt bijna de adem. Het is onvoorstelbaar gaaf te zien hoe de gigantische stad als een enorm organisme over de heuvels ligt gedrapeerd. Wat een hoeveelheid gebouwen en verkeerswegen! Er wonen bijna 12 miljoen mensen in de agglomeratie en te bedenken dat het allemaal functioneert vind ik iets om bijna filosofisch van te worden. Het heeft iets heel aparts om naar die grote grijze stenen deken te kijken van een dergelijke afstand. Wat het ook wel extra bijzonder maakte was dat ik helemaal alleen was op het dak! Het waaide onvoorstelbaar hard en met een temperatuur van een graad of 5 was het niet bepaald comfortabel. Ik kon het gebouw niet als statief gebruiken omdat het trilde door de harde wind! Ik heb natuurlijk de nodige lichtbeelden gemaakt, maar dat zal de lezer niet verbazen.

Ik had mijn doelstelling gehaald en besloot daarna te improviseren. Na Montparnasse bezocht ik het oostelijk deel van de Champs-Elysées met het Grand Palais, Petit Palais en de Ponte Alexandre III (vlakbij). Daarna naar het winkeldeel van de Champs-Elysées en de Renault dealer bezocht (even de nieuwe prachtige Espace bekeken), Abercrombie & Fitch (moest van Stijn) en uiteindelijk, inmiddels zeiknat van de regen, de Arc de Triomphe. Die laatste had ik met J, wel eens bekeken, maar ik besloot deze ook maar te beklimmen. Afknijpertje was dat, maar de moeite van, wederom, een mooi uitzicht beslist waard.

’s Avonds met de collega’s gegeten in de buurt van Pigalle en de volgende dag meeting tot vijf uur en daarna met de oren in de nek met de RER, Thalys en NS weer naar huis. Het was allemaal erg leuk, maar ik was redelijk gesloopt.

Over Parijs heb ik in 2009 geschreven: http://www.stoneageimages.com/weblog.html (ctrl F - 5 maart 2009). Mijn visie op de stad is onveranderd. Wat mij betreft een van de gaafste steden ter wereld! De recente aanslagen ('Je suis Charlie') hadden wel zijn weerslag: overal werd mijn rugzak gecontroleerd, zelfs op kantoor!

Mijn foto’s zijn grotendeels een studie van boven en ik val veel in herhaling. Maar, ze zijn wel gaaf, als ik zo onbescheiden mag zijn: http://pictures.stoneageimages.com/#!album-56-0